ಮರೆತೆನಾ!!!!!!!!!!!?

ಬರಿಯ ಕವನಗಳಲೇ ವಿವರಿಸಿದೆ..
ಮರೆತೆ ನೀನೆ ಕಾವ್ಯವೆ೦ದು.

ಬರಿಯ ಪದಗಳಲೇ ಕೂಡಿಟ್ಟೆ ನಿ೦ನ್ನ೦ದವ..
ಮರೆತೆ ಪದಪು೦ಜ ಸಾಲದೆ೦ದು.

ಕಥೆಯೇ ಬರೆಯಲು ಹೊರಟೆ..
ಮರೆತೆ ಜೀವನ-ಕಾವ್ಯವೇ ನೀನೆ೦ದು.

ಕಣ್ತು೦ಬ ತು೦ಬಿಸಿಕೊ೦ಡೆ ನಿನ್ನ..
ಮರೆತೆ ನನ್ನೊಳಗೇ ನೀನಿರುವೆಯೆ೦ದು.

ಒ೦ದು ಕ್ಷಣ ನಿನ್ನ ನೋಡಲು ಹಾತೊರೆದೆ..
ಮರೆತೆ ನನಗಾಗಿಯೇ ನೀನಿರುವೆಯೆ೦ದು.

ಬರಿಯ ಭಾವಗಳಲೇ ಬ೦ಧಿಸಿದೆ ನಿನ್ನ..
ಮರೆತೆ ನಾನೊಬ್ಬ ಹುಚ್ಚು ಪ್ರೇಮಿಯೆ೦ದು.

                 ಇ೦ತಿ
            ಶ್ರೀಹರ್ಷ ಡಿ ಭಟ್

ಪಾಶಾನುಕಂಪ

ಮೊನ್ನಿತ್ಲಾಗೆ ನಮ್ಮ ಪಕ್ಕದ್ಮಲ್ಲಿ, ಮಲೆಯಾಳಿ ಅಜ್ಜ ಕಾಣ್ತು, ಹೋಪ ಉಸ್ರಾಗೆ ಬದುಕಿದ್ದಿದ್ದ. ಅಲ್ಲಿಪ್ಪ ಎಲ್ರೂ(ಸಣ್ಣ್ಮಕ್ಳನ್ನ ಬಿಟ್ಟು.... ಅವಕ್ಕೆ ಎಂತು ತಿಳಿತಿಲ್ಲ್ಯಲಿ ಹಂಗಾಗಿ) ಅ೦ವ ಯಾವಾಗ ಹೊಗ್ತ್ನೇನ ಅ೦ತ ಕಾಯ್ತಾ ಇದ್ದ೦ಗಿತ್ತು. ಯಾರ ಮುಖದಾಗೂ ಬೇಜಾರ್ ಕಂಡ್ಹ೦ಗಾಗಲ್ಲೆ... ಸುಮ್ನೆ ಎ೦ಗೆ ಯೆನ್ನಣ್ಣ೦ಗೆ ಇಬ್ರಿಗೂ ಆ ಕ್ಷಣ ಏನು ತಲಿಗೆ ಬಂತೋ ಅದನ್ನ ಕುತ್ಕಂಡು ಬರ್ದ್ಯ.... ಅದನ್ನೇ ಯಥಾವತ್ ಇಲ್ಲಿ ಹಾಕ್ತಾಇದ್ವರೋ... ಹೆಂಗಿದ್ದು ಹೇಳಿ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ತಿಳಿಸಲ್ಮರಿಯಡಿ ಹಾಂ...........

ಕೊನೆಯುಸಿರ ಸೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಬದುಕು ಕುಳಿತಿರಲು
ಧನಕನಕದ ಚಿ೦ತೆಯಲಿ ಬ೦ಧುಗಳು ಮುಳುಗಿರಲು
ಯಮಪಾಶ ತೋರುವುದೇ ಅನುಕ೦ಪ....?

ನನ್ನವರು, ನನ್ನಪ್ಪ, ನನ್ನಜ್ಜ ಎ೦ದವರು
ಬಿಟ್ಟುಸಿರು ಮರಳದೇ, ’ಬರಿದೇಹ’ವೆ೦ದಾಗ
ಯಮಪಾಶ ತೋರುವುದೇ ಅನುಕ೦ಪ....?

ನೊ೦ದವರು ಬಾ೦ಧವರು ಇ೦ದಲ್ಲಾ-ನಾಳೆ
ನಗುವರೆ೦ದು ತಿಳಿದಿದ್ದೂ, ಪಡೆದುಸಿರ ಮರಳಿಸಲು
ಯಮಪಾಶ ತೋರುವುದೇ ಅನುಕ೦ಪ....?

ಭವಬ೦ಧವರಿತವನು, ಹರಿ ಅ೦ದ(ಚೆಂದ)
ಎ೦ದವನು ಸೆಳೆದ ಜೀವ ಮತ್ತೆ ಬಿಡಲು
ಪಾಶ ಹರಿಯಬಿಟ್ಟವನರಿವನೇ ಅನುಕ೦ಪ....?

ಅರಿಯಾರು?.. ಹರಿಯಾರು?.. ಎ೦ದು ತಿಳಿಸಲು
ಒಮ್ಮೆ ಹರಿಗೋಲ ನೀಡಿ,
ಜೀವ ನದಿಯಲಿ ಹರಿಯಬಿಡುವನು
ನಿ೦ತು ದೂರದಿ ತೋರ್ಪ ಅನುಕ೦ಪ........

ಈ ಕವಿಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದ ಕಾವ್ಯ ವರ್ಣನೆ....

ಕಾವ್ಯ, ಇದು ಬರಿ ಹೆಸರಲ್ಲ,
ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹಿತವೆನಿಸಿದ, ತ೦ಪನುಣಿಸಿವ ಮಧುರತೆಯ ಪ್ರತೀಕ.
ಇದು ಜೀವನದ ಪ್ರತಿಕ್ಷಣಗಳ ಪ್ರೀತಿಯ ಬೆಸುಗೆ.
ಸೌ೦ದರ್ಯವನ್ನು ಬರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಸೆರೆಹಿಡಿಯುವ ಕವಿಹೃದಯ...
ಕಾವ್ಯ ಅವ್ಯಕ್ತ, ಆದರೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ ಕವಿಹೃದಯಕದು ವ್ಯಕ್ತ.
ಓದುಗನಿಗೆ ಬರೆ ಭಾವ ವ್ಯಕ್ತ, ಅದು ಕವಿಯ ಭಾವನೆ ಎ೦ಬುದು ಓದಿದವನ ಚಿತ್ತ..
ಈ ಭಾವ ಮತ್ತು ಭಾವನೆಯ ನಡುವಿನದ್ದು ಕಾವ್ಯ.
ವ್ಯಕ್ತವೂ ಹೌದು, ಅವ್ಯಕ್ತವೂ ಹೌದು..

ಈ ಕಾವ್ಯ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹರಿದು ಬ೦ದರೆ, ಹೃದಯದಲಿ ಮೊಳಕೆಯೊಡದರೆ,
ಪ್ರೇಮಿಯ ಮನಸೋರೆಗೊ೦ಡರೆ, ಅದುವೇ ಪ್ರೇಮಕಾವ್ಯ.
ಕಾವ್ಯವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸದ ಕವಿಹೃದಯವು೦ಟೆ...?
ಇದರಲ್ಲಿ ನಾನು ಒಬ್ಬ, ಕಾವ್ಯವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿದವನು,
ಒಪ್ಪಿ ಅಪ್ಪಿಕೊ೦ಡವನು.....
ಕಾವ್ಯವನ್ನು ಮಾನವನ ಹಾಗೆ ಕ೦ಡರೆ,
ಅದು ಭಾವನೆಗಳ ಮೂಲ, ಹೆಣ್ಣಾಗಿ ಕಲ್ಪನೆ...
ಆಕೆಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿ೦ದ ಆರಾಧಿಸುವ ನನಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ಷಣವು ಕಾವ್ಯಮಯ...
ಅವಳ ಸ್ವಚ್ಛ೦ದ ಮುಖಕಮಲಕ್ಕೆ,
ನನ್ನ ಕಿರಣಗಳ ಸಿ೦ಚನ ಸಿಗಲೆ೦ದು ಅವಳನ್ನೇ ನೊಡುವ ಭಾಸ್ಕರ ನಾನು..
ಸದಾ ಅವಳನ್ನೇ ನೊಡುವ ಹ೦ಬಲ.
ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೂ, ಅವಳನ್ನೇ ಕ೦ಡು ಮೈಮರೆಯುವ,
ನನ್ನ ಮನ ಧನ್ಯ, ನನ್ನ ತನು ಧನ್ಯ....

ಹೊಸವರ್ಷ-ಹೊಸಹರ್ಷ

ಸವಿನೆನಪ ಹೊತ್ತ ಹೊತ್ತಿಗೆಯ ನೀ ತಾ..
ಕಣ್ಗತ್ತಲ ಬದುಕಿಗೆ ಹೊ೦ಬೆಳಕ ನೀ ತಾ..

ದು೦ಬಿಯಾಗಿ ಮೈಸೋತು ಸುಮಕೆ
ಮಕರ೦ದದ ಸವಿಯ ಮನಕೆ ನೀ ತಾ..
ಬಾಗಿಸಿ ಆಗಸವ, ಬಳಿದು ಬಣ್ಣವ
ಅ೦ದದ ಕಾಮನಬಿಲ್ಲ ಜಗಕೆ ನೀ ತಾ..

ಕಡೆದು ಹೃದಯವ, ಬೆರೆಸಿ ಬಾವನೆಯ
ಕವಿಹೃದಯಕೆ ಸವಿಕಾವ್ಯವ ನೀ ತಾ..
ಮರೆತು ವೈರವ, ಕಲೆತು ಮನವ
ನಿಟ್ಟುಸಿರನುಸಿರುವ ನೆಮ್ಮದಿಯ ನೀ ತಾ..

ಅಳಿಸಿ ಕಷ್ಟವ, ಸುಖವ ತರುವ
ಹೊಸ ಯೋಜನೆಯ ಕನಸ ನೀ ತಾ..
ಹಳೆ ವರ್ಷದ ಕಹಿಯ ಮರೆಸಿ
ಹೊಸಹರುಷವ ನಮೆಗೆಲ್ಲ ನೀ ತಾ..